Her neyse. Gece yatıyorum yatağa saçma sapan şeyler düşünüyorum. Ya dışarda olmadık bir şekilde ayağım kayar,yere düşer ve rezil olursam diyorum. O an beynimde canlanıyor ardından gözyaşları..
Yarabbim oturup düşünüyorum gerizekalı mıyım ben ota boka ağlıyorum diye.
Sonra düşünüyorum. Bu kızın saçı çok kabarık ama çok güzel duruyor onda. Benim neden saçlarım böyle değil. Şu kızın giydiği kıyafeti ben giysem apaçi olurum o neden böyle güzel gözüküyor o kıyafetle? Sonra tam kendi kendime "lan bu kıza bu elbise ne kadar yakışmış ben giysem hayatta böyle durmaz" diyordum ki ordan abim atladı, " senin bacakların odun gibi çünkü Eylül" diye.
Gel de ağlama yani.
Neyse Eylüüül. Bunlar da geçicek bebişim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder