"sikerim böyle aşkın ızdırabını"

Lan. Çok mutsuzum abi. Her geçen gün ölüyorum desem yeridir. Kafayı yedim resmen. 

Aklımdan çıkmıyor. Ama çocuk beni siklemiyor o ayrı mesele.

Şimdi olayı baştan anlatayım.

Benim bir kuzenim var gerizekalıdır fakat bana yararı çok dokunmuştur. Onun da dünyalar tatlısı bir arkadaşı var. Aynı yerlerde oturmadığımız için görüşme imkanımız pek olmuyor. Yazın kuzenimin facebook profilinde duvarına bir çocuğun yazdığını gördüm ve yok böyle taklılık abi. Neyse kuzenimin doğum günü geldi çattı. Bu beni İstanbul'a çağırdı. Ben de bindim otobüse gittim. O gün kuzenim,arkadaşı ve ben üçümüz Kadıköy'de takılıcaktık. Ben otobüsten indim beni aldılar sonra biz buluştuk işte. İlk başlarda sadece arkadaş olarak falan görmüştüm çocuğu. Gölcük'e döndükten bir iki ay sonra ( biz bununla internetten görüşmeye devam ediyoruz) lan ben çocuğa aşık oldum resmen ama varya kimseye bir şey anlatamıyorum. Neyse aradan bir kaç hafta geçti ilk önce en yakın arkadaşıma anlattım olanları. Sonra ben kuzenime yalvarmaya başladım " ne yap et ayarla o çocuğu falan" sonra ben en sonunda arayıp kendim konuşmaya karar verdim. İlk denemelerde özelden aradım ve bir türlü cesaret edip tek kelime çıkmadı ağzımdan. Sonra bir gece oturdum adam gibi cesaretimi topladım ve aradım. Ellerim,sesim titriyor. Sesimi tanıyacak diye ödüm patlıyor fakat aradan 3-4 ay geçmiş,çocuğun sikinde bile değilim de benim sesimi mi tanıyacak?Her neyse ben bir başladım konuşmaya. Heyecandan yarısını hatırlamıyorum tabii. İlk önce salak salak şeyler dedim yok hayranınım falan. Sonra yaptığımın gerizekalıca bir şey olduğunun farkına vardım. Anlatmaya başladım buna. "Her yerde resmin var,insan aşık olduğu kişiyle konuşunca böyle oluyormuş" falan dedim. Lan ama kalktım bir aynaya baktım yanaklarım kıpkırmızı. Utancımdan yerin dibine girecem. Sonra ben buna kim olduğum hakkında biraz kopya verdim. Bu hemen buldu kim olduğumu.Meğersem gerizekalı kuzenim anlatmış buna her şeyi ama inanmamış. Şaka yaptığını düşünmüş.Her neyse 45 dakikadan uzun süre konuştuk. Ben daha sonra kapadım telefonu. Evde koltuklardan atlıyorum resmen. Kapadım hemen kuzenime anlattım olanları.Ama çok güzeldi böyle rüya gibi. İyi ki anlattım diyorum şimdi. Ama eğer zamanı geri alabilseydim daha çok şey söylerdim,anlatırdım.
Fakat çocuk şuan beni pek siklemiyor. Konuşuyorum konuyu o akşama getirmeye çalışıyorum ama sanki istemiyor. Kapamaya çalışıyor. Hani "seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli " demiştim ya. Yalanmış. SİKERİM BÖYLE AŞKIN IZDIRABINI ABİ.