8 Aralık 2011 Perşembe

En kısa zamanda Aşiyan'a nasıl gidilir öğreniyorum

Şimdi geçen gün dershaneden çıkmışım arkadaşımla gidiyoruz. Annesi arabayla geldi(arkadaşımın adı aralık olsun)Aralık arabaya bindi annesi beni de çağırdı arabaya gel seni eve bırakalım diye. Ben de bu lafı söylemesini bekliyormuş gibi şak diye kabul ettim. İnsan biz naz yapar ne biliyim "yok olmaz ehemehe sağolun ,ay cok canım vs." bişiler der. Her neyse ben bindim işte gidiyoruz. Bizim evin orada durduk. Annesi bana dedi ki "burdan yukarı çıkınca direk Aşiyan'a(Kocaeli'de bir yer işte ) gidiliyor değil mi ? "diye sordu. Ben de evet dedim o anın heyecanıyla. Oysa ki ordan dümdüz çıkınca nereye gidiliyor hiç bir bok bilmiyorum. Salladım işte evet diye.  Apatmana girdim. Merdivenlerden çıkarken ben başladım mı kendi kendime " lan ya yanlış yol verdiysem ve kaybolurlarsa, o gün onlarla en son birlikte olarak ben zanlı gözükürsem ve benı hapise atarlarsa,ölene kadar bulunmazlarsa,bir grup sapık katil onları öldürüp cesetlerini de yakıp çöp kutusuna atarlarsa,hayatım kararısa,bunun yüküyle yaşayamam" şeklinde akşamı geçirdim. Ertesi gün okulda Aralık'ı gördüm. İçim rahatladı,mutlu oldum. Eskisi gibi hayatıma devam ettim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder